Lentesymfonie

Nederlands Philharmonisch Orkest

Lentesymfonie

‘Laat de eerste oproep van de trompetten klinken als een oproep tot ontwaken. Er moet uit het orkest een lentegevoel opstijgen.’ Dat advies gaf Robert Schumann aan een dirigent die zijn Eerste symfonie ging uitvoeren. Het openingsthema verwijst naar het lied ‘In het dal bloeit de lente op’. Vandaar de bijnaam Lentesymfonie. Aanvankelijk dacht Robert Schumann voor de titel van zijn symfonie aan de naam van zijn vrouw Clara omdat zij hem – de liedcomponist – aanmoedigde om de grote vorm van de symfonie meester te worden. In 1841 werd de symfonische ode aan de lente en de liefde voor het eerst uitgevoerd. Schumann had de smaak te pakken; hij schreef meteen de Ouverture, Scherzo en Finale, de opening van dit programma. Daartussen het Celloconcert, even zangerig als dramatisch, geschreven toen hij geestelijk in de herfst van zijn leven kwam.

Programma

Schumann - Ouverture, Scherzo en Finale
Schumann - Celloconcert
Schumann - Symfonie nr. 1 ‘Lente'

Data

  • 15 mrt 2014 - 20:15 uur
  • 16 mrt 2014 - 14:15 uur
  • Marc Albrecht

    Marc Albrecht, chef-dirigent

    Op de leeftijd dat andere kinderen nog met houten zwaarden zwaaiden, zwaaide Marc Albrecht (1964, Duitsland) al met de baton. En hij was nog in zijn tienerjaren toen hij zijn vader, dirigent ...
    Op de leeftijd dat andere kinderen nog met houten zwaarden zwaaiden, zwaaide Marc Albrecht (1964, Duitsland) al met de baton. En hij was nog in zijn tienerjaren toen hij zijn vader, dirigent George Alexander Albrecht, begon te assisteren bij repetities van opera's van Strauss en Wagner.

 De leerjaren bij zijn vader zette Albrecht voort als repetitor bij de Hamburgse opera. Hij speelde er ontzagwekkende operapartituren op de piano om de zangers te begeleiden bij het instuderen van hun rol. Een fantastische leerschool, naar eigen zeggen. De jonge dirigent ontwikkelde zich verder bij het Dresdense operahuis en als persoonlijk assistent van Claudio Abbado bij het Gustav Mahler Jugendorchester in Wenen. Vanaf 1995 braken enorm succesvolle jaren aan bij het Staatstheater Darmstadt. "Ik inhaleerde opera-partituren, was onstuitbaar. De basis die ik toen gelegd heb, geeft me nu een comfortabel gevoel”, zei hij daarover. 

In 2006 ging Albrecht zich een tijd lang meer op orkestmuziek concentreren en kreeg hij een aanstelling bij het Orchestre Philharmonique de Strasbourg. Ook als concertdirigent maakte hij snel naam. Uitnodigingen om te werken met de toporkesten van Europa volgden elkaar razendsnel op: de Berliner Philharmoniker, het Koninklijk Concertgebouw Orkest, de Staatskapelle Dresden, Munich Philharmonic, Vienna Symphony and the Orchestre National de Lyon ...

 Albrechts opera-carrière bleef ondertussen absoluut niet stilstaan. Het mooiste bewijs daarvan is misschien wel het overrompelende succes met Die Frau Ohne Schatten van Strauss in 2008 bij De Nederlandse Opera met het Nederlands Philharmonisch Orkest in de bak! 'He and the orchestra were the triumphant stars of the night', schreef Opera Today daarover, en voorspelde hem en passant een grote toekomst. Wat later volgde een zeer geslaagd debuut bij het Royal Opera House Covent Garden met Wagners Der fliegende Holländer.


 Vanaf september 2011 is Albrecht chef-dirigent van zowel het Nederlands Philharmonisch Orkest als De Nederlandse Opera, waar hij respectievelijk Yakov Kreizberg en Ingo Metzmachter opvolgt. Een droombenoeming volgens de pers. Klopt helemaal wat ons betreft. En Marc Albrecht zelf? Die was zo gelukkig met de benoeming dat hij onmiddellijk zijn koffers pakte en naar Amsterdam kwam, waar hij inmiddels woont en leeft.
  • Jean-Guihen Queyras

    Jean-Guihen Queyras, cello

    De samenwerking tussen het Nederlands Philharmonisch Orkest en cellist Jean-Guihen Queyras is een intensieve. Twee seizoenen lang was hij artist-in-residence bij het orkest. Maar Queyras is dan ...

    De samenwerking tussen het Nederlands Philharmonisch Orkest en cellist Jean-Guihen Queyras is een intensieve. Twee seizoenen lang was hij artist-in-residence bij het orkest. Maar Queyras is dan ook een groot muzikant, over wie de pers ooit schreef: ‘Zijn fabuleuze techniek geeft hem de mogelijkheid te spelen met de muziek, en elk stuk zijn eigen karakter te geven.’ Geboren in Canada, opgegroeid in Algerije, opgeleid in Frankrijk en tegenwoordig actief in Duitsland is deze kosmopolitische cellist ook muzikaal breed georiënteerd. Naar zijn eigen zeggen ligt zijn hart bij de romantiek. Maar ook voor de barok en de moderne muziek heeft hij grote belangstelling. Bijzonder is de bekroonde opname van Bachs cellosuites, waarin hij zes componisten vroeg om, met Bach als inspiratie, nieuwe stukken voor cellosolo te schrijven, getiteld: Six Suites, Six Echos. Hij was lange tijd solocellist van het Ensemble Intercontemporain en verzorgde wereldpremières van diverse speciaal voor hem geschreven werken. En ook zijn vele cd-opnames, met oude en moderne muziek zijn diverse malen bekroond. Naast zijn overvolle agenda als solocellist is Jean-Guihen Queyras lid van het befaamde Arcanto Quartet, leidt hij regelmatig het Resonanz Ensemble uit Hamburg, en is hij docent aan de Musikhochschule van Freiburg.

Heeft u genoten van een concert, wilt u graag een ervaring delen of een andere reactie plaatsen? Ons gastenboek is uw podium.

Laat een bericht achter