Cloud and Light

Nederlands Kamerorkest

Cloud and Light

MEDIA

Programma

Hosokawa - ‘Cloud and Light’ concert voor shô en orkest
Bach - Concert voor viool in A
Hosokawa - ‘Blossoming II’ voor orkest
Bach - Concert voor viool in E
Hosokawa
- 'Meditation − to the victims of Tsunami 3.11' voor orkest
Bach
- Concert voor twee violen in D

‘Oost is oost en west is west, en beide zullen elkaar nooit raken.’Een legendarische uitspraak van de Engelse schrijver Rudyard Kipling. Toch groeten in dit programma de hedendaagse Japanse componist Toshio Hosokawa en de achttiende-eeuwse Duitser Johann Sebastian Bach elkaar. Bach is zeer populair in Japan, net als veel andere westerse klassieke en moderne componisten. Omgekeerd zijn Japanse toondichters van nu in het westen weinig gekend. Als composer-in-residence dit seizoen laat Toshio Hosokawa ons kennismaken met zijn manier om oost en west samen te brengen, zoals in het concert voor shô en kamerorkest. De shô behoort tot de klassieke Japanse instrumenten; het is een mondorgel met zeventien tongpijpjes die voor westerse oren een bijzondere klankervaring teweegbrengen. Hoe vertrouwd klinkt dan onze viool in de meeslepende concerten die Bach er voor schreef? De inmiddels legendarische kunstenaar Norman Perryman schildert live, synchroon met de muziek, beelden op overheadprojectoren waardoor de muziek op indrukwekkende wijze versterkt wordt.

  • Over de musici
  • Toshio Hosokawa

    Toshio Hosokawa, dirigent

    De muziek van de Japanse componist Toshio Hosokawa is een niet aflatende zoektocht in het spanningsv

    De muziek van de Japanse componist Toshio Hosokawa is een niet aflatende zoektocht in het spanningsveld tussen de Westerse en de Oost-Aziatische muziek. Voor hem is stilte onverbrekelijk met muziek verbonden. ‘Als een Japanse kalligrafeerder een karakter maakt, begint hij zijn beweging in de lucht om pas daarna het papier te raken en zijn karakter te tekenen. Die voorbereidende beweging zie je niet op papier, maar is essentieel voor de tekening. Stilte in de muziek is net zo belangrijk als het geluid. De stilte maakt het geluid intenser, en zonder de stilte zou de muziek slechts een schim zijn.’

    Deel
  • Mayumi Miyata

    Mayumi Miyata

    Aanvankelijk studeerde Mayumi Miyata piano maar later stapte zij over op een studie in de gagaku, de

    Aanvankelijk studeerde Mayumi Miyata piano maar later stapte zij over op een studie in de gagaku, de traditionele, eeuwenoude muziek van het Japanse hof. Daar leerde ze tot in perfectie de shō te spelen, het Japanse mondorgel. Haar interesse reikte echter verder dan alleen de Oosterse traditie. Ze ontwierp een uitgebreidere shō die haar meer technische armslag bood en waarmee ze de moderne klassieke muziek kon verkennen. Dit trok al gauw de aandacht van een groot aantal hedendaagse componisten waaronder landgenoten als Tōru Takemitsu en Toshio Hosokawa, maar ook Klaus Huber en John Adams. Deze laatste ontmoette ze in 1990 tijdens de befaamde zomercursussen van Darmstadt. Adams schreef diverse werken voor haar die inmiddels op cd uitgebracht zijn.
    Mayumi Miyata heeft intensief over de wereld gereisd waar zij haar unieke wijze van musiceren in concerten en recitals liet horen. Zo ging zij met het NHK Symphony Orchestra met Charles Dutoit uitgebreid op tournee door heel Europa. Ook werkte zij samen in een aantal songs van de beroemde IJslandse popster Björk. Een bijzonder moment in haar carrière was een optreden tijdens de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen van 1998 in Nagano.

    Deel
  • Gordan Nikolić

    Gordan Nikolić, concertmeester

    Nederlands Kamerorkest

    Nikolić is een energieke meesterviolist die internationaal furore maakt. Hij is sinds 2004 muzikaal leider en concertmeester van het Nederlands Kamerorkest. 

    Sinds 2004 is Gordan Nikolić artistiek leider van het Nederlands Kamerorkest. Hij behoort al jaren tot de grootste violisten van deze tijd. Hij is concertmeester geweest bij meerdere orkesten en is regelmatig te gast als violist of orkestleider in binnen- en buitenland. In de loop van de jaren is hij uitgegroeid tot het gezicht van het Nederlands Kamerorkest, dat hij op zijn eigen, unieke wijze leidt.

    Nikolić werd in 1968 in het huidige Servië geboren. Op zijn zevende begon hij met vioolspelen. Twee jaar later ging hij naar een internaat voor vioolles. Hij vervolgde zijn studie bij Jean-Jacques Kantorow aan de Musikhochschule in Bazel. Daar verdiepte hij zich in de barokviool, maar werkte hij ook samen met moderne componisten als Lutosławski en Kurtág. In 1989 kreeg hij zijn eerste aanstelling als concertmeester bij het Orchestre d’Auvergne. Vanaf 1997 tot en met 2017 bekleedde hij dezelfde functie bij het London Symphony Orchestra. Daar werkte hij samen met topdirigenten als Colin Davis, Claudio Abbado, Valeri Gergiev en Bernard Haitink.

    Nikolić staat niet als dirigent voor het Nederlands Kamerorkest, maar voert vanaf de eerste lessenaar de musici aan. Dit omdat hij de andere orkestleden niet wil onderwerpen aan zijn autoriteit. Hij vindt het belangrijk om je eigen muzikale visie te bewaren, en die naar voren te brengen in de muziek die je speelt. Zelf zegt hij: ‘Ik ben er niet om te vertellen wat de andere musici moeten doen. Ik probeer een energieke of emotionele richting aan te geven, en vervolgens proberen we een gemeenschappelijke taal te vinden.’ Inmiddels heeft hij samen met het orkest gewerkt aan diverse bijzondere producties en heeft hij verschillende succesvolle cd-opnames gemaakt.

    Nikolić wordt regelmatig gevraagd als muzikaal leider bij diverse internationale gezelschappen, waaronder het Australian Chamber Orchestra, het Orchestre de chambre de Genève en het Antwerp Symphony Orchestra. Sinds 2007 heeft hij de leiding over het in Spanje gevestigde BandArt, een orkest dat inzet op maatschappelijke betrokkenheid. Naast zijn activiteiten als violist en orkestleider is Nikolić docent aan Codarts in Rotterdam. Hij speelt op een Lorenzo Storioni viool uit 1794.

    Deel
  • Norman Perryman

    Norman Perryman

    Eens zei Franz Liszt tijdens een repetitie met een orkest dat een bepaalde passage iets meer blauw m

    Eens zei Franz Liszt tijdens een repetitie met een orkest dat een bepaalde passage iets meer blauw moest klinken. Het geeft aardig weer wat Norman Perryman met zijn kunst wil bereiken: een dynamische synthese tussen beeld en geluid.
    Hij schildert live kinetische beelden op overheadprojectoren, als solist in een concert, synchroon met de muziek. De sensuele, organische eigenschappen van zijn kleuren en bewegende penseelstreken vormen een zichtbaar deel van het concert. Op een groot scherm kan het publiek zien hoe zijn vloeiende, deels abstracte beelden ontstaan en weer voorbijgaan.
    Al ruim veertig jaar beoefent Norman Perryman, die sinds 1977 in Amsterdam woont, deze unieke kunstvorm. Hij werkte samen met grote orkesten als het Koninklijk Concertgebouworkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Vlaams Radio Orkest en het City of Birmingham Symphony Orchestra.
    Een voorbeeld van Perryman’s schilderkunst in combinatie met dans was het moderne ballet Invention voor het Nederlands Dans Theater in 1989. Daarnaast verwierf hij grote bekendheid met zijn talloze dynamische aquarellen van beroemde musici in actie. Op deze wijze portretteerde hij onder anderen Valery Gergjev, Luciano Pavarotti, Yehudi Menuhin en Yakov Kreizberg.
    Enige tijd geleden maakte de BBC een documentaire over Perryman’s leven en werk onder de titel: Concerto for Paintbrush and Orchestra.

    Deel
  • Lisanne Soeterbroek

    Lisanne Soeterbroek, viool

    Lisanne Soeterbroek (1984), geboren te Sittard, studeerde bij Coosje Wijzenbeek en Vera Beths aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar zij haar Masterstudie afsloot met een 10 en een onderscheiding voor 'all-round musician'.

    Lisanne Soeterbroek (1984), geboren te Sittard, studeerde bij Coosje Wijzenbeek en Vera Beths aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar zij haar Masterstudie afsloot met een 10 en een onderscheiding voor 'all-round musician'. Hierna volgde zij een Postgraduate Study in Graz bij Prof. Eszter Haffner. Lisanne won diverse prijzen, waaronder de 3e prijs op Padova International Music Competition 2012 (Italië) in de categorie "Virtuosity Prize" en de 2e prijs bij het Oskar Back Nationaal Vioolconcours 2011. Bij het International Solo Violin Competition Cremona 2010 won zij de 2e prijs en de 'Premio Luppi', de prijs voor de beste uitvoering voor het moderne werk 'Due Liriche' van G.P. Luppi. Ook was zij laureaat bij het Nationaal Vioolconcours Oskar Back 2007 en werd haar de Kersjes van de Groenekan Prijs 2007 toegekend.

    Lisanne was Young Artist in Residence van de Gelderse Muziekzomer 2008. In 2009 trad zij op in de Debuut-serie met The Hague String Variations (strijksextet). Sinds december 2009 is Lisanne primarius van het Vespucci Kwartet. Lisanne gaf recitals in binnen- en buitenland, waaronder in Japan, India, Abu Dhabi, Belgrado, Duitsland en Denemarken. Ook soleerde ze met vele orkesten, waaronder het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Nederlands Kamerorkest, het Nationaal Jeugdorkest, het Staatsorkest van Frankfurt an der Oder, Consorto Rotterdam, de Baden-Badener Philharmonie, het Züricher Kammerorchester, Ensemble NiederRhein en het Limburgs Symfonie Orkest. Op haar veertiende maakte ze haar debuut in de Grote Zaal van het Concertgebouw met het vioolconcert van Khatchaturian. Van 2009 tot 2013 was Lisanne aanvoerder 2e violen bij het Nederlands KamerOrkest. Sinds mei 2013 is zij eerste concertmeester van deFilharmonie van Antwerpen. Lisanne bespeelt een Ferdinand Gagliano uit 1773.

    Deel