Hemelse Klanken

Nederlands Philharmonisch Orkest

Hemelse Klanken

Programma

Ravel 
Introduction et Allegro
Mozart
 Symfonie nr. 41 ‘Jupiter’
Berlioz
Les nuits d’été Luisterfragment Berlioz

Franse muziek vormt het kader van dit gevarieerde concert van het Nederlands Kamerorkest. Als opening een werk van Ravel. In zijn Introduction et Allegro staat, omringd door klarinet, fluit en vier strijkers, de harp centraal. Hoe kan het ook anders in een stuk dat hij in opdracht maakte voor harpbouwer Erard in Parijs. Zijn landgenoot Berlioz kende, naast monumentale composities, juweeltjes van subtiliteit. De prachtige ‘kleine’ liederen van Les nuits d’été klinken onnavolgbaar met de warme altstem van Nathalie Stutzmann. Tussen al deze Franse klanken de laatste symfonie die Mozart aan de notenbalken toevertrouwde. Het is een werk dat getuigt van Mozarts absolute meesterschap dat hij met 41 symfonieën bereikte. Want wie wordt niet ontroerd door de monumentale polyfonie van vijf ineengevlochten thema’s die de finale van deze grootse symfonie herbergt?

  • Over de musici
  • Leon Bosch

    Leon Bosch, dirigent, klarinet

    Nederlands Philharmonisch Orkest
    aanvoerder Leon Bosch studeerde aan het Conservatorium van Maastricht en begon zijn professionele

    aanvoerder

    Leon Bosch studeerde aan het Conservatorium van Maastricht en begon zijn professionele loopbaan als remplaçant bij het Limburgs Symfonie Orkest. Vanaf 1980 had hij aanstellingen bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Amsterdams Philharmonisch Orkest en het WDR Sinfonieorchester Köln. Sinds 1989 is hij solo-klarinettist bij het Nederlands Philharmonisch Orkest waarbij hij ook als solist optrad met werken van Mozart, Rossini en Stamitz. Leon Bosch werkt vaak als dirigent met blazers uit studentenorkesten waaronder Het Orkest, Crea Orkest, Sweelinck-Orkest, Krashna Musica Delft en het Utrechts Studentenorkest. Daarnaast is hij dirigent/artistiek leider van het ensemble Beaufort. Léon Bosch bespeelt tevens de bassetklarinet en bassethoorn. Met beide instrumenten vervulde hij bij De Nederlandse Opera in 2003 een solistenrol in Mozarts La Clemenza di Tito.

    Deel
  • Sandrine Chatron

    Sandrine Chatron, harp

    Nederlands Philharmonisch Orkest

    Sandrine Chatron is sinds 2009 soloharpiste bij het Nederlands Philharmonisch Orkest.

    aanvoerder

    'Als harpiste heb je een sensuele relatie met je instrument. Je legt het tegen je schouder en je omhelst het met je armen. Als je dan speelt, voel je alle trillingen in je eigen lichaam.' Die bijzondere band kreeg Sandrine Chatron, sinds 2009 soloharpiste bij het Nederlands Philharmonisch Orkest, al met haar instrument toen ze op achtjarige leeftijd begon met spelen. Na haar studie aan het Parijse conservatorium won ze enkele prestigieuze concoursen waaronder het Louise Charpentier Concours in Parijs. Ze speelde met diverse orkesten als het Orchestre National de France en de Berliner Philharmoniker, maar ook het befaamde Ensemble InterContemporain onder leiding van Pierre Boulez. Ze trad wereldwijd op in concerten en recitals, als soliste, maar ook in kamermuziekverband met onder meer het Ensemble Calliopée en het Trio Polycordes. Ze heeft inmiddels enkele cd’s op haar naam staan, waaronder een opname met werken uit de tijd van Louis XVI op een authentieke Erard harp. Sinds 2012 is Sandrine Chatron als docent verbonden aan het conservatorium van Amsterdam. Website: www.sandrinechatron.com

    Deel
  • Gordan Nikolić

    Gordan Nikolić, concertmeester

    Nederlands Kamerorkest

    Nikolić is een energieke meesterviolist die internationaal furore maakt. Hij is sinds 2004 muzikaal leider en concertmeester van het Nederlands Kamerorkest. 

    Concertmeester en artistiek leider NKO
    Gordan Nikolić is sinds 2004 muzikaal leider en concertmeester van het Nederlands Kamerorkest. Nikolić is een energieke meesterviolist die internationaal furore maakt. In Amsterdam is hij inmiddels uitgegroeid tot het gezicht van het Nederlands Kamerorkest. Als muzikaal leider maakt hij hoorbaar en zichtbaar wat hem beroert in de muziek. Daardoor word je als luisteraar geraakt. " Nikolić generates excitement in everything he plays", aldus The Times.

    Portret Gordan Nikolić
    Zeven was Gordan Nikolić (1968, Servië) toen hij begon met vioolspelen. Twee jaar later al stuurden zijn ouders het talent naar een internaat voor vioolles. Vijf dagen per week. "Het was streng maar wij hadden dit ene geweldige ding: muziek. Het is als opgroeien in een kerk voor wie in God gelooft. Daar ligt de oorsprong van mijn intimiteit met de muziek." Nikolić vervolgde zijn studie bij de bekende Franse violist en dirigent Jean-Jacques Kantorow aan de Musikhochschule van Basel. Hij verdiepte zich in barokmuziek, maar werkte ook samen met Lutoslawski en Kurtág, omdat ook de hedendaagse muziek hem fascineert.

 Zijn eerste aanstelling als concertmeester kreeg de nog jonge violist in 1989. Nikolić' carrière raakte vanaf dat moment in een stroomversnelling, ook als solist. Hij werkte met tal van orkesten in Europa en kon prijs na prijs op zijn schoorsteenmantel zetten. In 1997 werd hij benoemd tot concertmeester van het London Symphony Orchestra, waar hij een bijzondere band ontwikkelde met Sir Colin Davis. Van deze maestro leerde hij hoe belangrijk het is om een eigen muzikale visie te bewaren. Om je niet te onderwerpen aan andermans autoriteit. "Als wij ooit eindigen door te praten op dezelfde manier, dan hebben wij verloren. Dus jij zegt wat je moet zeggen, ik zeg wat ik heb te zeggen, en dan komt er een brug", vertelt Davis hem. Woorden die hij nooit meer vergeet.



 In 2000 wordt Gordan Nikolić benoemd tot professor aan het Royal College of Music en drie jaar later ook aan de Guildhall School of Music. Als hij in 2004 naar het Nederlands Kamerorkest komt, gaat hij bovendien doceren aan het Rotterdams Conservatorium. De musici  zijn er geweldig gelukkig mee hoe deze topviolist het kamerorkest op zijn unieke wijze leidt vanaf de eerste lessenaar. Tijdens concerten neemt hij met zijn begeesterende beweeglijkheid niet alleen de orkestleden mee, maar de hele zaal. Nikolić speelt op een Lorenzo Storioni viool uit 1794.

    Deel
  • Hanspeter Spannring

    Hanspeter Spannring, fluit

    Nederlands Philharmonisch Orkest
    aanvoerder Hanspeter Spannring is geboren in Oostenrijk (Graz) en kreeg in 1987 de waarderingspri

    aanvoerder

    Hanspeter Spannring is geboren in Oostenrijk (Graz) en kreeg in 1987 de waarderingsprijs van het Oostenrijkse ministerie. Hij won daarnaast verschillende concoursen, zoals Jugend Musiziert en Wiener Internationales Musikseminar. Spannring sinds 1988 docent aan de Musikschule te Graz en eerste fluitist in het Grazer Symfonie Orkest. Ook is hij eerste fluitist in het Kroatisch Kammerorchester van Zagreb. Sinds 1991 is hij eerste fluitist van het Nederlands Philharmonisch OrkestƖNederlands Kamerorkest.

    Deel
  • Herre-Jan Stegenga

    Herre-Jan Stegenga, solist

    Herre-Jan Stegenga studeerde cello bij Paul Tortelier en kamermuziek bij Jacques Février. Voltooide

    Herre-Jan Stegenga studeerde cello bij Paul Tortelier en kamermuziek bij Jacques Février. Voltooide zijn studie met de Premier Prix met als aantekening ‘Premier Nommé’ van het Conservatoire National Supérieur de Musique te Parijs. Verscheidene componisten hebben een werk aan hem opgedragen zoals Frans Mollinger, Serge Kaufmann, Toshimitsu Tanaka en Jan Bus. Herre-Jan Stegenga is als hoofddocent verbonden aan het Rotterdams Conservatorium en aan de American School of Arts in Fontainebleau. Bespeelt een Guadagnini uit 1800 genaamd ‘De Soldaat’. Herre-Jan Stegenga is sinds 1971 solocellist van het Nederlands Kamerorkest.

    Deel
  • Nathalie Stutzmann

    Nathalie Stutzmann, alt

    "Nathalie Stutzmann possesses one of the richest true contralto voices before the public today, few can touch the sheer beauty of Stutzmann's timbre and vocal production"
(Amazon.com)



    "Nathalie Stutzmann possesses one of the richest true contralto voices before the public today, few can touch the sheer beauty of Stutzmann's timbre and vocal production"
(Amazon.com)

 Met haar diepe, expressieve stem overrompelde contra-alt Nathalie Stutzmann (1965) vanaf haar allereerste recitals - halverwege de jaren '80 - haar toehoorders. Ook de grote maestro's vielen onmiddellijk voor haar unieke stem: Rattle, Ozawa, Gardiner, Minkowski, Chailly, Dohnany. Allemaal nodigden ze haar uit voor concerten met toporkesten als de Berliner Philharmoniker, het London Symphony Orchestra, het Koninklijk Concertgebouworkest en de Musiciens du Louvre. 

 De Francaise genoot een onwaarschijnlijk brede muzikale opleiding: ze studeerde eerst piano, fagot, kamermuziek en directie in haar thuisland. Vervolgens nam ze zangles. Om te beginnen bij haar moeder Christiane Stutzmann, daarna aan de Ecole d’Art Lyrique de l’Opéra de Paris en tot slot bij bas-bariton Hans Hotter. Stutzmann schittert in concertprogramma's, maar ook als operazangers, met mooie hoofdrollen in producties van onder meer Händel, Glück en Wagner.
Daarnaast is er vanaf 1994 de bijzonder vruchtbare muzikale samenwerking met de Zweedse pianist Inger Södergren. Samen reizen de twee de wereld over en overal nemen ze hun publiek in voor het door hen zo geliefde Franse en Duitse liedrepertoire. De samenwerking heeft zijn beslag gevonden op tal val veelgeprezen cd's. Voor hun vrij recente Schubert-cyclus kreeg het duo belangrijke onderscheidingen, zoals de Deutsche Schallplatten Kritik Preis en een Grammy Award. 

Eind 2008 richtte Stutzmann haar eigen kamerorkest op, genaamd Orfeo 55. Daarmee treedt ze op als zangeres en dirigent, hoofdzakelijk met 18e eeuws repertoire. Stutzmanns gloedvolle stem, rijk van nuance en met een aangrijpend uitdrukkingsvermogen, lijkt er met de jaren alleen maar mooier op te worden. Een verrukking om live in de concertzaal te ervaren.

    Deel