Nachtelijke serenade

Nederlands Kamerorkest

Nachtelijke serenade

MEDIA

Programma

Mozart, Sallinen, Sibelius en Dvořák           
Mozart
– Serenade in D  Serenata notturna KV239.
Sallinen – De nachtelijke dansen van Don Juanquijote
Sibelius – Canzonetta op. 62a .
Dvořák – Serenade voor strijkorkest

Mozart, Sallinen, Sibelius en Dvořák
De serenade begon als een muzikale groet die ’s avonds onder het raam van een geliefde werd uitgevoerd. Later werd de serenade omgevormd tot een muzikale compositie ter ere van een persoon of heuglijk feit. Het werd een eigen genre, licht van stijl en bedoeld als avondmuziek. Mozart schreef vele serenades, onder andere de Serenata Notturna voor liefst twee strijkorkesten en pauken. Antonin Dvořák componeerde in 1875 een serenade voor strijkorkest. Serenades komen ook voor in opera’s en toneelstukken. Jean Sibelius maakte voor een toneelstuk getiteld De Dood bijpassende stukken die hij later tot zelfstandige orkeststukken bewerkte. De Canzonetta is een instrumentale liefdesscene uit datzelfde toneelstuk. De eveneens Finse componist Aulis Sallinen liet zich inspireren door twee Spaanse liefdeshelden, Don Juan en Don Quichot. In het eendelige concertino De nachtelijke dansen van Don Juanquijote verwerkte hij zowel Spaanse als Finse dansen.
(einde concert ca. 22.35 in Het Concertgebouw)

Concertgebouw, Amsterdam: 16 en 19 maart 2013
Philharmonie, Haarlem: 20 maart 2013

  • Over de musici
  • Gordan Nikolić

    Gordan Nikolić, concertmeester

    Nederlands Kamerorkest

    Nikolić is een energieke meesterviolist die internationaal furore maakt. Hij is sinds 2004 muzikaal leider en concertmeester van het Nederlands Kamerorkest. 

    Sinds 2004 is Gordan Nikolić artistiek leider van het Nederlands Kamerorkest. Hij behoort al jaren tot de grootste violisten van deze tijd. Hij is concertmeester geweest bij meerdere orkesten en is regelmatig te gast als violist of orkestleider in binnen- en buitenland. In de loop van de jaren is hij uitgegroeid tot het gezicht van het Nederlands Kamerorkest, dat hij op zijn eigen, unieke wijze leidt.

    Nikolić werd in 1968 in het huidige Servië geboren. Op zijn zevende begon hij met vioolspelen. Twee jaar later ging hij naar een internaat voor vioolles. Hij vervolgde zijn studie bij Jean-Jacques Kantorow aan de Musikhochschule in Bazel. Daar verdiepte hij zich in de barokviool, maar werkte hij ook samen met moderne componisten als Lutosławski en Kurtág. In 1989 kreeg hij zijn eerste aanstelling als concertmeester bij het Orchestre d’Auvergne. Vanaf 1997 tot en met 2017 bekleedde hij dezelfde functie bij het London Symphony Orchestra. Daar werkte hij samen met topdirigenten als Colin Davis, Claudio Abbado, Valeri Gergiev en Bernard Haitink.

    Nikolić staat niet als dirigent voor het Nederlands Kamerorkest, maar voert vanaf de eerste lessenaar de musici aan. Dit omdat hij de andere orkestleden niet wil onderwerpen aan zijn autoriteit. Hij vindt het belangrijk om je eigen muzikale visie te bewaren, en die naar voren te brengen in de muziek die je speelt. Zelf zegt hij: ‘Ik ben er niet om te vertellen wat de andere musici moeten doen. Ik probeer een energieke of emotionele richting aan te geven, en vervolgens proberen we een gemeenschappelijke taal te vinden.’ Inmiddels heeft hij samen met het orkest gewerkt aan diverse bijzondere producties en heeft hij verschillende succesvolle cd-opnames gemaakt.

    Nikolić wordt regelmatig gevraagd als muzikaal leider bij diverse internationale gezelschappen, waaronder het Australian Chamber Orchestra, het Orchestre de chambre de Genève en het Antwerp Symphony Orchestra. Sinds 2007 heeft hij de leiding over het in Spanje gevestigde BandArt, een orkest dat inzet op maatschappelijke betrokkenheid. Naast zijn activiteiten als violist en orkestleider is Nikolić docent aan Codarts in Rotterdam. Hij speelt op een Lorenzo Storioni viool uit 1794.

    Deel
  • Jean-Guihen Queyras

    Jean-Guihen Queyras, cello

    De samenwerking tussen het Nederlands Philharmonisch Orkest en cellist Jean-Guihen Queyras is een in

    De samenwerking tussen het Nederlands Philharmonisch Orkest en cellist Jean-Guihen Queyras is een intensieve. Twee seizoenen lang was hij artist-in-residence bij het orkest. Maar Queyras is dan ook een groot muzikant, over wie de pers ooit schreef: ‘Zijn fabuleuze techniek geeft hem de mogelijkheid te spelen met de muziek, en elk stuk zijn eigen karakter te geven.’ Geboren in Canada, opgegroeid in Algerije, opgeleid in Frankrijk en tegenwoordig actief in Duitsland is deze kosmopolitische cellist ook muzikaal breed georiënteerd. Naar zijn eigen zeggen ligt zijn hart bij de romantiek. Maar ook voor de barok en de moderne muziek heeft hij grote belangstelling. Bijzonder is de bekroonde opname van Bachs cellosuites, waarin hij zes componisten vroeg om, met Bach als inspiratie, nieuwe stukken voor cellosolo te schrijven, getiteld: Six Suites, Six Echos. Hij was lange tijd solocellist van het Ensemble Intercontemporain en verzorgde wereldpremières van diverse speciaal voor hem geschreven werken. En ook zijn vele cd-opnames, met oude en moderne muziek zijn diverse malen bekroond. Naast zijn overvolle agenda als solocellist is Jean-Guihen Queyras lid van het befaamde Arcanto Quartet, leidt hij regelmatig het Resonanz Ensemble uit Hamburg, en is hij docent aan de Musikhochschule van Freiburg.

    Deel