Symphonic Cinema

Nederlands Philharmonisch Orkest

Symphonic Cinema

MEDIA

Programma

Ravel – Daphnis et Chloé

Lucas van Woerkum

In zijn serie films onder de noemer Symphonic Cinema legt cineast Lucas van Woerkum diverse composities op zijn speciale manier schitterend in verhalende filmbeelden met live muziek vast. Begin 2015 voerde het Nederlands Philharmonisch Orkest op deze unieke wijze Stravinsky’s De Vuurvogel uit. Nu is het de beurt aan Daphnis et Chloé van Maurice Ravel. Met zijn impressionistische muziek voor dit ballet gaf Ravel prachtig gestalte aan de sensuele en broeierige sfeer van de oud-Griekse herders-idylle.

Daphnis et Chloé van Ravel

In de interpretatie van Van Woerkum wordt de zoektocht naar ware liefde bemoeilijkt doordat Chloé zich verliest in uiterlijk vertoon en narcisme. Het is aan Daphnis om Chloé te laten inzien dat onder haar masker een kwetsbaar en liefdevol persoon schuil gaat. Ook nu weet Lucas van Woerkum met dit project in het kader van Symphonic Cinema een zeer bijzondere symfonische beeldbeleving te creëren, waarin het Nederlands Philharmonisch Orkest de muzikale hoofdrol speelt.

  • Over de musici
  • Benjamin Wallfisch

    Benjamin Wallfisch, dirigent

    Tijdens zijn opleiding bekwaamde hij zich als dirigent en componist. Tegenwoordig behoort hij tot de bekendste filmmuziekcomponisten van onze tijd en geniet hij ook als dirigent grote bekendheid.

    Benjamin Wallfisch was nog voor hij kon lezen al bezeten van muziek: ‘Ik was dol op improviseren en weigerde noten te leren lezen toen ik ouder werd, tot grote ergernis van mijn pianoleraren.’ Tijdens zijn opleiding bekwaamde hij zich als dirigent en componist. In die laatste hoedanigheid was hij zelfs de eerste student compositie die aan het Royal College of Music met de hoogste onderscheiding afstudeerde. Tegenwoordig behoort hij tot de bekendste filmmuziekcomponisten van onze tijd. Hij werkte mee aan meer dan 40 films en schreef de volledige soundtrack voor onder meer Desert Dancer en The Escapist, wat hem in 2009 een nominatie opleverde voor de Ivor Novello Awards. Voor Oscar-genomineerde films als Anna Karenina en Pride and Prejudice arrangeerde en dirigeerde hij de filmmuziek. Recentelijk kreeg hij een Golden Globe nominatie voor de muziek bij de film Hidden Figures, maar ook als dirigent geniet hij grote bekendheid. Tijdens zijn studie was hij al assistent-dirigent van English Chamber Orchestra en het Radio Filharmonisch Orkest. Hij leidde grote orkesten als het London Philharmonic Orchestra, het Los Angeles Philharmonic Orchestra en de Staatskapelle Weimar. Bij het Nederlands Philharmonisch Orkest is hij dit seizoen voor het eerst te gast.

    Deel
  • Boudewijn Jansen

    Boudewijn Jansen, dirigent

    Als koordirigent genoot hij bekendheid als leider van het door hem in 1991 opgerichte Kamerkoor van de Vrije Universiteit, waar hij tot 2015 de scepter zwaaide. Sinds 2003 is hij het gezicht van Toonkunstkoor Amsterdam. In die hoedanigheid dirigeerde hij enkele jaren het Nederlands Kamerorkest tijdens de traditionele uitvoering van de Matthäus-Passion.

    Koordirigent Boudewijn Jansen studeerde piano en orkestdirectie aan het Utrechts Conservatorium. Zijn eerste belangrijke ervaring deed hij op bij de operastudio van De Nederlandse Reisopera. Ook was hij muzikaal leider van de Stichting Kameropera Nederland.

    Sinds 1994 is hij verbonden aan De Nationale Opera als repetitor en assistent-dirigent. Als zodanig werkte hij samen met grote dirigenten als Hartmut Haenchen, Sir Simon Rattle en Pierre Boulez. In 2001 debuteerde hij als dirigent in Het Muziektheater Amsterdam met Janáčeks Jenůfa met het Radio Filharmonisch Orkest. Grote indruk maakte hij toen hij halverwege een voorstelling van Wagners Die Meistersinger de leiding van de onwel geworden Marc Albrecht overnam. ‘Na het uitstekend afronden van de tweede akte nam Jansen ook de lange derde akte soeverein voor zijn rekening. Daarmee leverde hij een uitstekend visitekaartje voor zichzelf af.’

    Als koordirigent genoot hij bekendheid als leider van het door hem in 1991 opgerichte Kamerkoor van de Vrije Universiteit, waar hij tot 2015 de scepter zwaaide. Van 2011 tot 2013 was hij artistiek leider van het Nederlands Concertkoor. Sinds 2003 is hij het gezicht van Toonkunstkoor Amsterdam. In die hoedanigheid dirigeerde hij enkele jaren het Nederlands Kamerorkest tijdens de traditionele uitvoering van de Matthäus-Passion van het koor.

    Deel
  • Toonkunstkoor Amsterdam

    Toonkunstkoor Amsterdam, koor

    Het Toonkunstkoor Amsterdam is een waar muzikaal instituut dat de koortraditie in de hoofdstad hooghoudt. Het koor bestaat uit uitstekend geschoolde amateurzangers.

    Toen in 1829 de Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst werd opgericht, was Amsterdam één van de eerste afdelingen die een eigen koor oprichtte. In al die jaren is het Toonkunstkoor Amsterdam uitgegroeid tot een waar muzikaal instituut dat de koortraditie in de hoofdstad hooghoudt. Het koor bestaat uit uitstekend geschoolde amateurzangers. Door die hoge kwaliteit verleent het met grote regelmaat medewerking aan producties van de Nederlandse symfonieorkesten waaronder het Koninklijk Concertgebouworkest, het Residentie Orkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Nederlands Philharmonisch Orkest. Daarbij schuwen de zangers het niet om ook lastig repertoire uit de 20e eeuw uit te voeren dat maar zelden bij amateurkoren te vinden is. Niet voor niets dus dat zij in hun lange geschiedenis optraden onder legendarische dirigenten als Otto Klemperer, Bruno Walter, Eduard van Beinum en Bernard Haitink.

    Een belangrijke pijler in het repertoire van Toonkunstkoor Amsterdam, dat sinds 2003 onder leiding staat van Boudewijn Jansen, is de jaarlijkse uitvoering van de Matthäus Passion in het Koninklijk Concertgebouw. Een traditie die met Mengelberg in 1899 in gang werd gezet, en waaraan het Nederlands Kamerorkest ook enkele jaren zijn medewerking verleende.

    Deel
  • Lucas van Woerkum

    Lucas van Woerkum

    Lucas van Woerkum volgde opleidingen in twee geheel verschillende artistieke disciplines: hoorn en film. Uiteindelijk koos hij voor het laatste, maar hij liet zijn fascinatie voor de muziek niet los.

    Lucas van Woerkum volgde opleidingen in twee geheel verschillende artistieke disciplines: hoorn en film. Uiteindelijk koos hij voor het laatste, maar hij liet zijn fascinatie voor de muziek niet los. Het overgrote deel van zijn films hebben een zeer nauwe band met muziek. Dat begon al met zijn afstudeerproject van Mahler: Ich bin der Welt abhanden gekommen, waarin hij dirigent Riccardo Chailly en het Koninklijk Concertgebouworkest in Mahlers Symfonie nr. 9 volgt. Daarnaast maakte hij ook documentaires over onder anderen saxofonist Ties Mellema en componist Willem Jeths. Bijzonder was zijn filmische multi-cameraregistratie van Richard Wagners complete Der Ring des Nibelungen bij de Nederlandse Reisopera. Lukas van Woerkum geniet grote bekendheid met zijn projecten onder de noemer Symphonic Cinema. Daarin wordt muziek live uitgevoerd door een orkest, synchroon met de filmbeelden die Lucas van Woerkum zittend in het orkest met een iPad aanstuurt. Zijn eerste grote project was in 2010 Sophia op muziek van Dirk Brossé. Een half jaar later volgde Scale, le tombeau de Mahler, op een compositie van Willem Jeths en uitgevoerd door het Koninklijk Concertgebouworkest. Twee jaar geleden maakte hij Firebird, naar het ballet L’oiseau de feu van Stravinsky, mede in opdracht van en uitgevoerd door het Nederlands Philharmonisch Orkest. Met zijn Daphnis et Chloé presenteert hij een nieuwe Symphonic Cinema film.

    Deel
Deel