Nachtelijke serenade

Nederlands Kamerorkest

Dramaturg en librettist Carel Alphenaar vraagt zich af of Dvořáks muziek eigenlijk wel zo typisch Tsjechisch is en paukenist Peter Elbertse vertelt over het gebruik van pauken in de Serenade in D van Mozart.

De serenade begon als een muzikale groet die ’s avonds onder het raam van een geliefde werd uitgevoerd. Later werd de serenade omgevormd tot een muzikale compositie ter ere van een persoon of heuglijk feit. Het werd een eigen genre, licht van stijl en bedoeld als avondmuziek. Mozart schreef vele serenades, onder andere de Serenata Notturna voor liefst twee strijkorkesten en pauken. Antonin Dvořák componeerde in 1875 een serenade voor strijkorkest. Serenades komen ook voor in opera’s en toneelstukken. Jean Sibelius maakte voor een toneelstuk getiteld De Dood bijpassende stukken die hij later tot zelfstandige orkeststukken bewerkte. De Canzonetta is een instrumentale liefdesscene uit datzelfde toneelstuk. De eveneens Finse componist Aulis Sallinen liet zich inspireren door twee Spaanse liefdeshelden, Don Juan en Don Quichot. In het eendelige concertino De nachtelijke dansen van Don Juanquijote verwerkte hij zowel Spaanse als Finse dansen.

youtube url: 
http://youtu.be/J5tTj7bpjt8
listen title: 
Dvořák
listen album: 
AAX2022
listen track: 
5

Type:

Seizoenen:

Sfeerimpressies: